Uznając istotną rolę, jaką nawigacja satelitarna odgrywa w funkcjonowaniu nowoczesnego społeczeństwa, rządy państw członkowskich doszły do zgodnego wniosku, że Europa musi uniezależnić się od amerykańskiego systemu GPS i rosyjskiego systemu GLONASS.

Galileo i EGNOS są własnością UE i stworzone zostały w celu zapewnienia bezpieczeństwa i zaspokojenia potrzeb gospodarczych.

Podobnie jak Internet, nawigacja satelitarna jest katalizatorem gospodarczym dla rozwoju innowacji i tworzenia miejsc pracy w wielu sektorach. Obecnie około 800 mld euro europejskiego PKB zależy od wykorzystania nawigacji satelitarnej. W ciągu ostatnich kilku lat światowy rynek tego typu produktów i usług wzrósł o 30 proc. i zgodnie z szacunkami w 2020 r. jego wartość ma wynosić 240 mld euro.

Precyzja, dostępność, niezawodność

EGNOS, a później Galileo znacznie usprawnią dostępność i precyzję sygnałów nawigacyjnych z kosmosu. Użytkownicy powinni otrzymywać szybsze, bardziej niezawodne sygnały i móc lokalizować swoją pozycję z dokładnością do jednego metra. Obecnie GPS lokalizuje pozycję z dokładnością do kilku metrów.

Większa precyzja, dostępność i niezawodność umożliwią firmom oraz przedsiębiorcom rozwijanie innowacyjności. Na przykład systemy te mogą być wykorzystywane do usprawnień w zakresie zarządzania transportem i służbami ratunkowymi w UE, egzekwowania prawa, zwiększenia bezpieczeństwa na granicach UE i bezpieczeństwa misji pokojowych.

EGNOS, który działa od października 2009 r., już przynosi korzyści, takie jak wzrost produkcji roślinnej dzięki bardziej precyzyjnym technikom rozpylania nawozów i siewu. W tym roku oczekuje się, że system zostanie przyjęty do użytku przez europejskie linie lotnicze, przez co zwiększy się bezpieczeństwo pasażerów.

Dotychczas na orbicie umieszczone zostały dwie testowe satelity systemu Galileo. W tym i przyszłym roku UE umieści pierwsze cztery satelity operacyjne. Potem co trzy miesiące będą wystrzeliwane po dwie satelity, aż do planowanego uruchomienia systemu, które ma nastąpić w 2014 r.