II POMORSKA GALA ŚWIATŁA I ENERGII

Wiadomości Grudziądz - Wiadomości kulturalne Beata Kastner / 05 września 2011

Centrum Kultury Teatr Media w Grudziądzu

9 -11 września Błonia Nadwiślańskie i Dziedziniec Ratusza II POMORSKA GALA ŚWIATŁA I ENERGII

Piątek 9.09.2011 r. Błonia Nadwiślańskie ( Scena przy Flisaku)
godz. 20.00 Vanderson – koncert muzyki elektronicznej
godz. 20.50 „Mrocznie i tajemniczo” Teatr Ognia Sombra
godz. 21.20 „Odlot” Teatr Ognia i Papieru z Łodzi
godz. 22.10 Zakończenie imprezy

Sobota 10.09.2011 r. Błonia Nadwiślańskie
godz. 20.00 Widowisko - światło i dźwięk.
„Zaczarowane miasto” – koncert Sławomira Łosowskiego z zespołem

Niedziela 11.09.2011 Dziedziniec Ratusza
godz. 18.00 Duke Ellington – SACRED CONCERT Chór Akademicki UMK; Eljazz Big-Band w Bydgoszczy (kier. Józef Eliasz) Agata Stawiarz - wokal jazzowy dyrygent: Benedykt Odya

PIĄTEK Maciej Wierzchowski „Vanderson” Maciej Wierzchowski "Vanderson" urodził się w 1978 roku w Grudziądzu. Na przełomie lat 89 - 90 zaczynał poznawać pierwsze nagrania pionierów muzyki elektronicznej (Jarre'a, Vangelisa, Klausa Schulze, Tangerine Dream). Były one dla niego wielką inspiracją i skłoniły do nauki gry i kompozycji. Zaczynał od pianina oraz starych dwu-manuałowych organów Eltry, na których przez kilka lat pilnie zdobywał umiejętności gry i podstawy kompozycji. Na początku lat 90-tych jego pierwszym "własnym" instrumentem był keyboard Amstrad, później były: Casio i różne modele keyboardów i syntezatorów Yamaha. (np. kultowe i znane do dziś PSR-400, DX-7 oraz CS 1x). Latem w 1998 roku Vanderson stał się posiadaczem jednego z pierwszych modeli Rolanda MC-505. Wykorzystanie tego sprzętu przyczyniło się znacznie do rozwoju jego muzycznych poczynań. Muzyka Vandersona pojawiała się w różnych klubach Grudziądza i okolic, oraz w regionalnym radiu Grudziądz. Vanderson tworzył również dwuosobowy skład "Inexpressive". Zaowocowało to powstaniem wielu ciekawych nagrań niekomercyjnej muzyki elektronicznej oraz nagraniem w październiku 1998 roku programu w Bydgoskiej Telewizji TVB.

Na przełomie lat 2001 - 2003 z różnych przyczyn losowych zainteresowania muzyczne musiały zejść na drugi plan, jednakże Vanderson na dobre nie rozstał się z komponowaniem.

Wiosną 2004 roku postanowił wznowić swoją muzyczną przygodę, nagrywając kilka nowych utworów i modyfikując sprzęt. Obecnie Maciej Wierzchowski "Vanderson" bierze udział w projekcie Contemporary Electronic Soundscapes, który skupia artystów tworzących muzykę elektroniczną. Wiosną 2007 roku planowane jest wydanie już 3 części z tej serii. Latem 2006 roku zagrał koncert w pięknym miejscu - w murach Olsztyńskiego zamku z okazji Elektronicznych Pejzaży Muzycznych, gdzie jego muzyka spotkała się ze sporym zainteresowaniem. Jak twierdzi było to dla niego bardzo ciekawe wydarzenie wiążące się z mobilizacją do dalszego rozwoju twórczości. Jesienią ubiegłego roku jego muzyka zabrzmiała również w Grudziądzkim planetarium gdzie miała miejsce prezentacja muzyczna "Cosmosis - The Planetary Suite". Najbliższe plany na przyszłość to rozbudowa studia, częste występy na żywo oraz wydanie płyty.

Źródło: www.mooza.pl/biografie.html?a=wiecej&id=59 www.vanderson.pl

Sombra – teatr ognia „Mrocznie i tajemniczo”

Grupa Sombra istnieje od trzech lat. W tym czasie odnieśli wiele sukcesów w konkursach festiwalowych i zyskali licznych sympatyków, którzy gościli ich na swoich prywatnych i biznesowych imprezach. Do ich największych sukcesów należy zdobycie Grand Prix na festiwalu FROG w Gdyni w 2008 roku, wyróżnienia na tym samym festiwalu rok wcześniej, oraz III Nagroda w turnieju grup fireshow podczas inscenizacji Bitwy pod Grunwaldem w 2007 roku. Poszczególni członkowie grupy mogą pochwalić się również sukcesami w konkursach indywidualnych.

Każdy ich występ solo, w duecie, czy całą grupą, ma klimat okraszony muzyką. Ludzie lubią podziwiać, gdy najlepsi z nich popisują się niebywałą zręcznością w kręceniu płonącymi łańcuchami czy kijami. Ze wspaniałym odbiorem spotykają się występy Mirki i Michała, którzy w romantycznym tańcu dają popis niesamowitej zgodności i synchronizajcji ruchów. Niezapomniane są także występy Marka i Wojtka, gdy okowita płonie nad ich pióropuszami. Ogromne wrażenie robi występ całej grupy, ujęty w fabułę z narastającym napięciem.

www.sombra.
vh.org

Teatr Ognia i Papieru „Odlot”

      Powołany do życia w 1978 roku Teatr, przez kilka lat nie wykraczał poza jednoosobowy zespół. Nie bez znaczenia jest fakt, że Teatr powstał w Lublinie w otoczeniu Gardzienic, Provisorium, Kul-u, gdzie ówczesny klimat mimo ogólnie niczemu nie sprzyjającej atmosfery, nie wiadomo dlaczego sprzyjał narodzinom nieformalnych grup teatralnych. A przyjaźnie zawarte wówczas "fermentują pozytywnie do dziś". Zwłaszcza teraz, gdy Lublin, na powrót staje się mekką alternatywnego teatru.

     Od połowy lat osiemdziesiątych Teatr zaczął rozszerzać spektrum działania. Zaczęły się zdarzenia, duże podpalania, wyjście z małej klatki i kameralnych spektakli na ulice, place miejskie, lotniska, fabryki, kościoły. Wszędzie, gdzie Teatr był potrzebny i gdzie miał potrzebę grać. Zawsze nieprzewidywalne akcje czasem umierały śmiercią naturalną, a czasem przeradzały się w pełne spektakle. Tak na przykład stało się z akcją "Odlot", gdy to rozmowy, potrzeba wspólnoty i "robienia" teatru - z jednorazowego happeningu uczyniły spektakl. Jednak, co ważne, kolejne spektakle rzadko bywają takie same. Po pierwsze nie da się zapanować na żywiołem, a po drugie aktorzy zawsze są otwarci na przestrzeń, w której grają. Np. krążące przez kilkanaście minut w nocy nad spektaklem ptaki - przypadkowo współtworzyły przedstawienie, a czasem przypadkowe elementy na stałe wkomponowują się w rzeczywistość teatralną. Oddając główną rolę ogniowi, aktor - człowiek usuwa się w cień. To pulsujący teatr. Piotr Mitzner w swojej książce "Teatr Światła i Cienia" nazwał Teatr Ognia i Papieru teatrem światła naturalnego.

To, co proponuje Teatr Ognia i Papieru to momenty czysto estetycznych i plastycznych wrażeń. Błyskawiczne chwile walk pozornie niezniszczalnej materii w postaci symboli, z destrukcyjną, zawsze zwycięską potęgą żywiołu.

"ODLOT"

     ... (...) Łódzki Teatr Ognia i Papieru gromadzi mnóstwo widzów. Jest to teatr nietypowy, gdyż korzysta tylko z jednego środka wyrazu. Jest nim ogień. Nie żadne fajerwerki czy pochodnie, ale wielki, buchający ogień. Nie ma scenariusza, nie ma słów. Są tylko zbudowane z papieru i drutu dekoracje, zazwyczaj przedstawiające przedmioty użytkowe bądź proste symbole. Dekoracje te się podpala, dlatego do każdego spektaklu potrzebne są nowe. Widowiska odbywają się o zmroku.

Kiedy jest silny wiatr, płomienie widać z daleka. Wielu przechodniów dołącza do widzów, myśląc, że to zwykli gapie patrzą na pożar. Zaintrygowani dziwnym widowiskiem stoją, żeby zobaczyć, jaki będzie koniec(...) ...

Ewa Kochanowska "Wiadomości Kulturalne"
... (...) "Odlot II" to sztuka katastroficzna. I typowo wizualna. Pokazuje, w jaki sposób zło, tragedia, nieszczęście, katastrofa - niszczą wszystko i wszystkich. Bez względu na to jaką pozycję się zajmuje, czy stoi się mocno na ziemi, czy też w swoim postępowaniu wzlatuje się wyżej od innych. Są nieszczęścia, które zabijają nie wybierając. Teatr Ognia i Papieru bardzo starannie przygotowuje scenografię ulicznego przedstawienia. Biel walczy tu z czernią, to co u góry z tym, co niżej, dynamika ze statyką. Ogień dosięgał powycinanych z białego płótna ludzi wspinających się po drabinie sukcesu, siedzących na uskrzydlonych krzesłach, szybujących nad innymi w przestworzach i... realistów. Dramatyzm pogłębiała bardzo głośna, katastroficzna muzyka. Zdawałoby się, że przed szalejącym złem nikt nie może się uratować. W ostatnim obrazie sztuki, na pobojowisko wychodzi matka z dzieckiem. Uspokojeni, niefrasobliwi, bawią się dużą, plażową piłką (...)...

              Edyta Kin "Nowości" - Toruń

SOBOTA
„Zaczarowane miasto” – koncert Sławomira Łosowskiego z zespołem

Skład Sławomir Łosowski Zbigniew Fil – wokal Tomasz Łosowski – perkusja

NIEDZIELA
Duke Ellington – SACRED CONCERT Chór Akademicki UMK; Eljazz Big-Band w Bydgoszczy (kier. Józef Eliasz) Agata Stawiarz - wokal jazzowy dyrygent: Benedykt Odya

Duke Ellington – pianista, kompozytor i band-leader, właściwie Edward Kennedy Ellington, urodził się w Waszyngtonie w 1899 roku, zmarł w Nowym Jorku w 1974 roku. Znany niemiecki krytyk jazzowy Joachim Erns Berendt powiedział, że historia big bandów Ellingtona to historia jazzu. Pierwszą kompozycję napisał w 1914 roku. Jeszcze przed ukończeniem 18 roku życia założył w Waszyngtonie swój pierwszy zespół i w ten sposób w dwudziesty rok życia wkroczył jako kompozytor, pianista i kierownik zespołu.

Dorobek kompozytorski Ellingtona jest imponujący, jest autorem bez mała 2000 kompozycji. Część z nich od lat należy do żelaznego repertuaru standardów jazzu.

W ostatnich latach życia Duke'a Ellingtona, wyraźnie zwrócił się kompozytorsko w sferę muzyki nacechowanej tradycjonalistyczną religijnością amerykańską. Sukcesem o wielkiej artystycznej randze były jego trzy Concerts of Sacred Music (Koncerty sakralne). Bezpośrednią inspiracja napisania pierwszego z nich była śmierć wieloletniego przyjaciela Ellingtona, aranżera jego orkiestry i kompozytora – Billy Strayhorna. Na przełomie lat 60 tych i 70 tych, Ellington napisał trzy duże formy wokalno instrumentalne. W Sacred Concerts małe, zamknięte ogniwa tworzą wspólnie łańcuch większej formy. Wzorem były zarówno tradycyjne formy oratoryjne, mszalne, gdzie zasada „łańcuszkowa” i łączenie mniejszych ogniw - były założeniem, jak i improwizacja, w której soliści mogą zwielokrotnić temat. Śpiewy gospelowe przywodzą wyobrażeniowo rozentuzjazmowane zgromadzenia wiernych w kościołach „czarnej” Ameryki. Zyskały one dużą popularność, zarówno wśród wykonawców jak i słuchaczy. Sam autor uznawał je za jedne z najważniejszych w swoim dorobku kompozytorskim. Umiejętnie połączył w nich elementy jazzu, z muzyką chóralną, a klimatyczne brzmienia bluesa i swingu zaaranżował ze śpiewami spirituals i gospel. Zastosował również eksperymentalnie elementy tańca.

Ellington zatytułował dzieło 'Sacred Concert” "święty koncert" Jak sam wyraźnie zaznaczył – „…nie chciał tworzyć typowej dla klasyki formy mszy…” Wykonywano je w kościołach na całym świecie. Dokonano również wielu nagrań, jednak od ponad 30 lat a ściślej mówiąc od chwili śmierci Ellingtona w 1974 roku – wykonywano je coraz rzadziej. Niewątpliwie z powodu wymogu dużego i „sprawnego” aparatu wykonawczego? Niezbędny jest profesjonalny zespół instrumentów dętych i operatywny, dysponujący pewnymi możliwościami wykonawczymi – chór mieszany.

Pierwsze wykonanie koncertu Muzyki Sakralnej miało miejsce w Nowym Jorku, 27 grudnia 1965 na Fifth Avenue Presbyterian Church. Przygotowany na dzisiejszy wieczór Sacred Concert jest wersją nieco odmienną od pierwowzoru. W 1993 r. John Hoybye dokonał śmiałej aranżacji materiału muzycznego trzech edycji koncertów Ellingtona i właśnie to ciekawe zestawienie usłyszymy dziś. W pierwotnej wersji chór śpiewał najczęściej unisono (jednogłosowo) i odgrywał nieco mniejszą rolę, częściowo dlatego, że Ellington miał bardzo niewiele czasu na próby z chórami lokalnymi. Ponadto Ellington nie był tak wprawny w pracy z chórem, jak z orkiestrą – w tej materii jest nadal niekwestionowanym „Królem”. SACRED CONCERT
 Preise God (Chwała Bogu)
 Heaven (Niebo)
 suite - Freedom (Wolność)
 The Shepherd (Pasterz)
 The Majesty of God – (Majestat Boga)
 Come Sunday (Nadejdzie niedziela)
 David danced before the Lord (David tańczył przed Panem)
 Almighty God (Bóg Wszechmogący)
 Finale - Praise God and Dance - (Chwała Bogu i taniec)

„ELJAZZ BIG BAND” został powołany do życia w maju 1999r. przez jazzmana, perkusistę, bandleadra, animatora życia muzycznego Józefa Eliasza. Orkiestra jest laureatem konkursów ogólnopolskich i międzynarodowych. Brała udział w wielu prestiżowych koncertach i festiwalach tj. Probaltica, Bydgoszcz Jazz Festiwal, Pomorska Jesień Jazzowa, European Jazz Meetings, XXXI Międzynarodowy Festiwal Jazzu Tradycyjnego – ZŁOTA TARKA, występowała w cyklu koncertów w Łazienkach Królewskich, w Pałacu w Wilanowie w Filharmonii Pomorskiej, Operze Nova w Bydgoszczy i wielu innych. "Eljazz Big - Band" współpracuje z wieloma znakomitymi muzykami, m.in. z Janem "Ptaszynem" Wróblewskim, Krzysztofem Herdzinem, Lorą Szafran, Januszem Szromem, Henrykiem Miśkiewiczem, Maciejem Sikałą, Adamem Wendtem. W swoim macierzystym bydgoskim klubie Eljazz od jedenastu lat występuje w każdy czwartek wpisując się tym samym jako ważny symbol muzyczny miasta i regionu.

Eljazz Big Band nagrał płytę pt. „Wspomnienia” przedstawiającą piosenki okresu lat międzywojennych, na której partie wokalne wykonała Lora Szafran. Płyta otrzymała znakomite recenzje tak wśród miłośników jak i krytyków. Z tym programem orkiestra wielokrotnie występowała na scenach polskich i zagranicznych. Najnowszy projekt „W Rytmie Chopina” jest najważniejszym dokonaniem artystycznym orkiestry w którym biorą udział wybitni aranżerzy i soliści. Utwory Fryderyka Chopina napisane na big band i orkiestrę symfoniczną ukazują kunszt i piękno wielkiego kompozytora w zupełnie innej nowatorskiej szacie.

www.eljazz.com.pl/ak-eljazz-bb.htm

CHÓR AKADEMICKI Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu działa od 1979 roku. Skupia w swych szeregach ok. 40-50 osób, dla których wspólna idea śpiewu, stanowi ważną część życia. W ciągu ponad trzech dekad nieprzerwanej pracy artystycznej zaangażowało się w działalność Chóru kilka pokoleń studentów. Wychowankiem Chóru jest m. in. obecny dyrygent Arkadiusz Kaczyński. Od 9 lat jest on kierownikiem zespołu prowadzonego wcześniej przez swojego założyciela Bożenę Jankowską. Chór w ciągu swojej dotychczasowej historii odnotował kilkaset występów koncertowych na terenie Uczelni i poza toruńskim środowiskiem; zarówno w kraju jak i za granicą. Brał udział w międzynarodowych festiwalach i konkursach chóralnych. Od chwili powstania, Chór wraz z upływem lat podejmował coraz ambitniejsze cele artystyczne. Dziś priorytetem są przede wszystkim przygotowywane co roku wielkie formy oratoryjno-kantatowe, oraz udział w ważnych wydarzeniach muzycznych w kraju i za granicą. W październiku 2010 r. Chór Akademicki został zaproszony do udziału w XIII Międzynarodowym Festiwalu Roberta Schumanna w Bonn, gdzie wystąpił z koncertem muzyki polskiej.

Ranga instytucji muzycznych, z którymi Chór w ostatnich latach współpracował, takich jak Filharmonia Pomorska w Bydgoszczy, Filharmonia Łódzka oraz Toruńska Orkiestra Symfoniczna; wyznaczają poziom artystyczny, który zobowiązuje do wzmożonej pracy i stałego rozwoju artystycznego.

Dotychczas w swoim dorobku Chór ma ponad 80 koncertów oratoryjno-kantatowych, na których zaprezentował 28 wielkich form wokalno-instrumentalnych oraz kilka estradowych wykonań fragmentów dzieł operowych.

www.chor.umk.pl

Benedykt Odya – doktor sztuk muzycznych w dyscyplinie artystycznej dyrygentura, nauczyciel akademicki, od 2008 v-ce dyrektor Instytutu Edukacji Muzyczej Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku – 1999 r. (obecnie Akademia Pomorska) i Akademii Muzycznej w Poznaniu – 2000 r. Obie uczelnie ukończone z wyróżnieniem. W 2008 w Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy otrzymał tytuł doktora w dziedzinie sztuki muzyczne, dyscyplinie dyrygentura. Swoje zainteresowania chóralistyką rozwijał w Słupsku Bydgoszczy i Poznaniu. Związany z amatorskim i profesjonalnym ruchem chóralnym współpracował z chórami w Starogardzie Gdańskim, Słupsku, Bydgoszczy i Toruniu, m.in. Chór Akademicki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy oraz Orkiestrami Symfonicznymi w Bydgoszczy i Toruniu. Obecnie swoją działalność artystyczną realizuje z Chórem Akademickim UMK w Toruniu. Jako dyrygent zdobywał nagrody i wyróżnienia w licznych konkursach chóralnych w Polsce i za granicą, m.in. Włochy, Szwecja, Malta, Majorka, Słowacja i Austria.

Beata Kastner Rzecznik Prasowy Centrum Kultury Teatr