Senyszyn: Szkoda

Wiadomości kraj - Polityczne komentarze sld.org.pl ; Joanna Senyszyn / 20 grudnia 2011

Rozpaczamy po śmierci bliskich. To naturalne. Fizycznie i psychicznie odczuwamy brak tych, z którymi spędzaliśmy czas, dzieliliśmy się myślami, radościami i smutkami. Nie możemy się pogodzić z ich odejściem. Uważamy je za niesprawiedliwe. Bywa, że wierzący obrażają się na Boga.

Niektórzy rozpaczają po śmierci obcych. Czasem naprawdę. Częściej udają rozpacz. Dla interesu, ze strachu, aby się dostosować do panującej atmosfery, bo takie są oczekiwania społeczne i medialne, bo nie wypada powiedzieć „nie płaczę po …..(odpowiednie wpisać).

Z równym zaangażowaniem, co przyjaciół, można opłakiwać wrogów. Czasami nawet ich właśnie bardziej brakuje. Traci się punkt odniesienia. Kim byłby Tusk bez Kaczyńskiego i vice versa.

Po śmierci wszyscy okazują się nadzwyczajni (patrz choćby katastrofa smoleńska) i nikt nie widzi w tym fałszu, bo o zmarłych dobrze albo wcale. I to jest najsmutniejsze, że nie potrafimy doceniać żyjących. Na pochwały zasługują głównie zmarli. Szkoda.
Joanna Senyszyn