joomla templates top joomla templates template joomla

Decyzja o przekształceniu Szpitala w spółkę może okazać się błędem? Trybunał Konstytucyjny orzekł, że pokrywanie straty jest niezgodne z Konstytucją. Zacznie to obowiązywać jednak dopiero za 18 miesięcy

R.Ż/eSerwis.info; fot: Archiwum włącz . Opublikowano w Grudziądz wiadomości

Czy decyzja o przekształceniu Szpitala w spółkę przez władze Grudziądza byłą zbyt pochopna? W dniu wczorajszym zapadło ważne orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, które mogło by mieć wpływ na los finansowy Szpitala w Grudziądzu w kolejnych latach. Trybunał uznał za niezgodne z Konstytucją pokrywanie straty netto wygenerowanej przez samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej. Zacznie ono jednak obowiązywać dopiero za 18 miesięcy, tyle czasu Trybunał dał Sejmowi na zmianę przepisów.

Czy decyzja o przekształceniu grudziądzkiego Szpitala w spółkę w związku z wygenerowaną stratą okaże się błędem lub zbyt pochopna? Właśnie zapadło ważne orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, które jednak ma wpływ na zmiany, które zaczną obowiazywać dopiero za 18 miesięcy, a więc dotyczy przyszłego finansowania publicznych zakładów opieki zdrowotnej.

- Być może - co jest jednak tylko hipotetycznym rozwiązaniem - Miasto mogło pokryć straty grudziądzkiego Szpitala wynikające z lat poprzednich. W kolejnych już latach, po wygaśnięciu przepisów ustawy, ciężar finansowania  by przejęło Państwo? Operacja chociaż również kosztowna by wyniosła kilkadziesiąt milionów. W obecnej opcji Miasto jednak zobowiązało się do pokrycia aż 300 mln zobowiązań co wynika  z przekształcenia Szpitala w spółkę  -

Zgodnie ze wspomnianym orzczeniem:  

- zobowiązanie jednostek samorządu terytorialnego, będącą podmiotem tworzącym samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, do pokrycia straty netto stanowiącej ekonomiczny skutek wprowadzania przepisów powszechnie obowiązujących, które wywołują obligatoryjne skutki finansowe dla działania samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, jest niezgodny z Konstytucją -

Wniosek do Trybunału Konstytucyjnego złożył Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego.
 
- W ocenie wnioskodawcy kwestionowany przepis, w związku z innymi przepisami przywołanej ustawy, tworzy w sposób ukryty i niedookreślony mechanizm, przerzucający na samorząd regionalny obowiązek finansowania zadań z zakresu polityki zdrowotnej państwa, które powinny być prowadzone przez władze centralne. W szczególności przenosi na podmioty tworzące ciężar finansowania świadczeń zdrowotnych, do czego zobowiązany jest w szczególności Narodowy Fundusz Zdrowia - tłumaczy dr Tomasz Zalasiński z DZP – 
 
Wnioskodawca kwestionował zgodność takiego rozwiązania z konstytucyjnymi zasadami określającymi zadania własne samorządu i zasady ich finansowania oraz zasadą poprawnej legislacji wywodzoną z art. 2 Konstytucji RP.

Poniżej treść orzeczenia wydanego przez Trybunał Konstytuicyjny.

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 20 listopada 2019 r.
 
Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 20 listopada 2019 r., wniosku Sejmiku Województwa Mazowieckiego o zbadanie zgodności:
art. 59 w związku z art. 55 ust. 1 pkt 6 oraz art. 61 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 618, ze zm.) oraz w związku z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy o działalności leczniczej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 960) „w zakresie, w jakim nakłada na samorząd województwa obowiązek finansowania z budżetu województwa świadczeń opieki zdrowotnej zrealizowanych, zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności z art. 15 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, przez samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, dla którego samorząd województwa jest organem tworzącym, ponad limit świadczeń sfinansowanych na podstawie umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia”, z art. 166 ust. 1 i 2 w związku z art. 2 i w związku z art. 68 ust. 2, a także z art. 167 ust. 4 Konstytucji,
 
o r z e k a:
 
I Art. 59 ust. 2 w związku z art. 55 ust. 1 pkt 6 i art. 61 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2190 i 2219 oraz z 2019 r. poz. 492, 730 i 959) oraz w związku z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy o działalności leczniczej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 960) w zakresie, w jakim zobowiązuje jednostkę samorządu terytorialnego, będącą podmiotem tworzącym samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, do pokrycia straty netto stanowiącej ekonomiczny skutek wprowadzania przepisów powszechnie obowiązujących, które wywołują obligatoryjne skutki finansowe dla działania samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, jest niezgodny z art. 167 ust. 4 w związku z art. 166 ust. 2, art. 68 ust. 2 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 166 ust. 1 Konstytucji.
 
II Przepis wymieniony w części I, w zakresie tam wskazanym, traci moc obowiązującą po upływie 18 (osiemnastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto postanawia:
 
na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072 oraz z 2019 r. poz. 125) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.
 
Orzeczenie zapadło większością głosów.