joomla templates top joomla templates template joomla

Pneumocystoza

włącz . Opublikowano w Choroby dziecięce

altEtiologia


Cykl życiowy Pneumocystis jiroveci.

Choroba wywoływana jest przez oportunistyczny pasożytniczy grzyb Pneumocystis jiroveci. Do zarażenia dochodzi przez inhalację cyst pasożyta.

  

Objawy kliniczne i przebieg


Typowy obraz radiologiczny pneumocystozy.

Do rozwoju objawów zakażenia dochodzi w przeciągu kilku tygodni od momentu zakażenia. U osób chorych na AIDS okres inkubacji choroby może trwać nawet kilka miesięcy. Zarażenie często wygasa nie pozostawiając trwałej odporności. Główne objawy to:

-gorączka
-kaszel zwykle suchy
-duszność.

W rzadkich przypadkach dochodzi do rozsianej pneumocystozy pozapłucnej.


Rozpoznanie


Produkty DNA otrzymanego z BAL pacjenta z obawami infekcji płuc zamplifikowane w reakcji PCR i poddane rozdziałowi elektroforetycznemu na żelu agarozowym. S – standardowy pasek prążków (100 pz); 1 – produkt otrzymany w amplifikacji z primerami pAZ102-E/pAZ102-H o długości 346 pz; 2 – produkt 550 pz otrzymany w reakcji nested-PCR z primerami 1724F/ITS2R (pierwszy etap) i ITS1F/ITS2R1 (drugi etap). Produkty te są charakterystyczne dla P. jiroveci.

Nie ma objawów klinicznych patognomonicznych dla pneumocystozy. Na rozpoznanie takie mogą wskazywać zmiany w rtg i TK klatki piersiowej dające obraz tzw. mlecznej szyby, narastające objawy niedotlenienia (gazometria wykazująca hipoksemię), limfopenia, hipoalbuminemia, odchylenia w stanie immunologicznym. Badanie plwociny i popłuczyn oskrzelowo-pęcherzykowych uzyskanych podczas bronchoskopii lub odkrztuszonych po inhalacji stężonego roztworu NaCl na obecność pasożytów daje niepewne wyniki. Rzadko wykonuje się przezskórną lub przezoskrzelową biopsję tkanki płucnej.



Różnicowanie


Diagnostyka różnicowa pneumocystozy niemowląt i wcześniaków obejmuje wrodzone wady serca i zapalenia płuc o innej etiologii. U osób dorosłych różnicowanie powinno uwzględniać zapalenia płuc o etiologii grzybiczej, bakteryjnej (w tym gruźliczej) i wirusowej. Należy mieć na uwadze możliwość koincydencji dwóch czynników etiologicznych u jednego pacjenta (zwłaszcza cytomegalia często współistnieje z pneumocystozą).



Leczenie


Lekiem z wyboru jest kotrimoksazol podawany dożylnie przez okres 3 tygodni. U osób z objawami niewydolności oddechowej konieczne jest podanie kortykosterydów. Kotrimoksazol często jest źle tolerowany przez chorych z AIDS; lekami drugiego rzutu są związki pentamidyny (zaleca się unikanie podawania drogą wziewną ze względu na powikłania), pirymetamina z sulfadoksyną, klindamycyna z primachiną.

Po zakończeniu leczenia u chorych z AIDS zaleca się leczenie podtrzymujące:

-kotrimoksazol 960 mg 3 razy w tygodniu lub 960 mg raz dziennie
-pentamidynę 300 mg wziewnie raz w miesiącu
-dapson 100 mg raz dziennie p.o.
-atowakwon 1500 mg raz dziennie p.o.


Zapobieganie


U pacjenta z HIV/AIDS i CD4 <100/μL ryzyko nawrotu pneumocystoza wynosi 60-70% na rok, a ryzyko wystąpienia pierwszego zarażenia szacuje się na 40-50%. Stąd konieczność profilaktyki pierwotnej i wtórnej u pacjentów z grup ryzyka. Zalecane jest profilaktyczne podawanie kotrimoksazolu w dawce 960 mg 1 x dziennie lub 3 x w tygodniu. Obowiązuje izolacja chorych od innych osób z obniżoną odpornością.


Rokowanie


Śmiertelność wynosi około 10% u osób chorych na AIDS, do 30% wśród innych chorych. Przed wprowadzeniem HAART pneumocystoza była najczęstszym zakażeniem oportunistycznym u chorych z HIV/AIDS.